انعطاف‌پذیری و تاب‌آوری ویژگی‌ای است که به ما شجاعت و قدرت پشت سر گذاشتن زمان‌های دشوار و سخت را می‌دهد و در بسیاری از موقعیت‌های زندگی مانند شرایط مالی، روابط، ورزش و خانواده ضروری و حیاتی است. برخی مراحل زندگی می‌آیند و می‌روند، اما شریک زندگی فردی است که از روی عمد برای زیستن تا آخر عمر در خوشی‌ها و سختی‌ها انتخاب می‌کنیم.
بنابراین چگونه این ویژگی مهم را نه تنها در خودمان بلکه در روابطمان ایجاد و تقویت کنیم؟
زوج‌های تاب‌آور می‌توانند بعد از تعامل‌ و گفتگو مسائل و چالش‌ها را حل کرده و به جای اینکه روی حق خود پافشاری و اصرار کنند،‌ تمرکز خود را به آرام کردن طرف مقابل خود و تلاش برای درک یکدیگر معطوف می‌کنند. آن‌ها غرق در مشاجره و سرزنش نمی‌شوند، در عوض از رابطه مراقبت کرده و آن را رشد می‌دهند.
تاب‌آوری مانند یک ماهیچه است. زوج‌ها می‌توانند تاب‌آوری رابطه را یاد گرفته و توانایی خود را تقویت کنند. حتی در صورتی که در خانه‌ای که پیش از ازدواج در آن زندگی می‌کردید و در آن بزرگ شدید هیچ دعوایی به صورت مناسب مدیریت نمی‌شد، باز هم شما و همسرتان می‌توانید تکنیک‌های رفع مشکل بسیاری را یاد بگیرید. به عنوان مثال، وقتی ناراحت هستید چگونه خودتان را آرام می‌کنید؟ ممکن است کمی اطراف منزلتان قدم بزنید یا به موسیقی آرامی گوش کنید. هنگامی که شما و همسرتان به چالش برمی‌خورید از همین تکنیک‌های آرامبخش به جای دعوا کردن استفاده کنید. این نخستین گام در تغییر تاب‌آوری رابطه است.
هر چقدر بیشتر روی این موضوع تمرکز کنید، مهارت بیشتری کسب خواهید کرد و اعتماد به نفس بیشتری در سپری کردن این لحظه‌ها به عنوان زن‌ و‌ شوهر خواهید داشت. پس از اینکه آرام شدید، می‌توانید درباره‌ی موضوعی که شما را اذیت می‌کنید به روش موثری صحبت کنید.
اهمیت تاب‌آوری در رابطه
همه‌ی زوج‌ها تعارض و ناسازگاری را تجربه می‌کنند. آن‌هایی که توانایی ترمیم و رفع مسائل را ندارند ممکن است دچار مشاجره‌های طولانی مدت، ساعت‌ها یا حتی روزها سکوت سنگین و رنجش تلخ از هم شوند. این رفتارها آسیب بیشتری در مقایسه با خود تعارض به رابطه وارد می‌کنند.
زوج‌های تاب‌آور احساس خوبی نسبت به رابطه‌ی خود دارند. آن‌ها اطمینان دارند که می‌توانند لحظه‌های سخت را پشت سر بگذارند و دعوا و مشاجره آن‌ها را به درک عمیق‌تری از هم می‌رساند. همچنین به اندازه‌ی کافی احساس مثبت برای چشم‌پوشی از مسائل کوچک هم دارند.
دفعه ی بعد که از همسر خود عصبانی و خشمگین شدید بررسی کنید ببینید می‌توانید دکمه‌ی توقف ذهنتان را بزنید. از خودتان بپرسید آیا الان به اندازه‌ی کافی برای مشارکت و مداخله‌ی سازنده آماده هستید. در صورت عدم آمادگی روشی برای آرام کردن خود به جای پرخاشگری پیدا کنید.
به ریتم ضربان قلب و نفس کشیدن خود توجه کنید. هنگامی که از دست همسرمان عصبانی می‌شویم بدنمان در حالت آماده‌باش قرار می‌گیرد. در صورتی که متوجه شدید بدنتان در حالت اضطراری و آماده‌باش قرار گرفته است آمادگی تعامل سازنده با همسر خود را نخواهید داشت. تمرین یک تکنیک ذهن‌آگاهی باعث کاهش سطح اضطراب شده و ابزاری برای استفاده در لحظاتی که ضربان قلب و تنفس شما بالا می‌روند را برایتان فراهم می‌کند.
به نظر شما مردان تاب‌آوری بیشتری دارند یا زنان؟ همه‌ی ما نقاط قوت و ضعف داریم. در رابطه،‌ هنگام بروز مشاجره و دعوا مردان بیشتر حالت تدافعی گرفته و زنان راحت‌تر درباره‌ی احساساتشان صحبت می‌کنند. در صورتی که یک خانم بتواند احساسات خود را به آرامی بیان کرده و در حالت خنثی و واقعی خواسته‌ی خود را ابراز نمایند، اغلب متوجه خواهند شد که همسرشان هم روی پیدا کردن راه حل تمرکز کرده و با اشتیاق به دنبال پیدا کردن یک روش موفق برای از بین بردن مشاجره و اختلاف است.
هر چقدر زن و شوهر بیشتر بتوانند این روند را هماهنگ پیش ببرند، تاب‌آوری بیشتری خواهند داشت. اگر همیشه هدفی در ذهن داشته و برای داشتن زندگی موفق و رضایت‌بخش آن را دنبال کنید بسیار عالی است. اگرچه در مسیر دست‌اندازهای بسیاری وجود خواهند داشت و ممکن است مانند شکست‌های بزرگ به نظر برسند، اما با داشتن مهارت‌های مناسب و آماده‌سازی، برنامه و مسیری را برای رسیدن به اهداف خود طراحی خواهید کرد.
عادت‌های زوج‌های تاب‌آور
کارهایی که زوج‌های تاب‌آور انجام می‌دهند جمع کردن قدرت برای گذراندن لحظات سخت و غلبه‌ی موفق بر آن‌ها است. در صورتی که توانایی و مهارت رفع اختلاف‌ها را نداشته باشید، مشکلات به دعواهای تلخ‌تر و طولانی‌تر تبدیل می‌شوند که به احتمال زیاد در نهایت به رنجش و ناراحتی طرفین از یکدیگر و به پایان رسیدن رابطه و زندگی مشترک ختم می‌شود. کارهایی که زوج‌های تاب‌آور انجام می‌دهند شامل حفظ آرامش و آرام ماندن در لحظات دشوار است. یکی از طرفین یا هردوی آن‌ها جنبه‌ی مثبت را در نظر می‌گیرند و نسبت به خودشان به عنوان یک زوج خوش بین و مثبت‌اندیش بای می‌مانند و اعتقاد دارند که زمان‌های دشواری ارتباط بین آن‌ها را محکم‌تر کرده و باعث نزدیکی بیشتر آن‌ها به یکدیگر می‌شود.
یادگیری تبدیل شدن به یک زوج تاب‌آور به زمان، صبر و تلاش نیاز دارد. در حالی که می‌توانید با تمرین از طریق تکنیک‌ها و کسب مهارت تاب‌آوری را یاد بگیرید، در صورتی که در یادگیری با چالش مواجه شدید این فرایند قابل یادگیری از طریق یک شخص حرفه‌ای ثالث هم هست.
یک رابطه‌ی تاب‌آور چیزی نیست که لزوما به صورت طبیعی برای هر زوج ایجاد شود. بسیاری از زوج‌ها نیاز به یادگیری مدیریت احساسی چالش‌هایشان، تمرکز بر نقاط مثبت و حل سازنده‌ی اختلاف‌ها دارند. عدم توانایی انجام این کارها منجر به آسیب‌های بیشتری می‌شوند که پتانسیل پایان دادن به رابطه را هم دارند. برای مدیریت مشکلات دشواری که در زندگی با آن‌ها مواجه می‌شوید باید تمرین‌های تاب‌آوری را با رابطه‌ی خود مطابقت دهید تا سلامت عاطفی کلیتان هم بهبود پیدا کند. برخی از این تمرین‌ها عبارتند از:
بسیاری از افراد بدون نفس عمیق کشیدن یا بدون توجه به چیزی که در آن لحظه می‌خواهند بگویند واکنش احساسی‌ای به استرس دارند. باید پاسخ سریع خود به اختلاف و ناسازگاری و چگونگی مدیریت خودتان در برخورد با پاسخ تلافی‌جویانه‌ی همسرتان را شناخته و آن رفتارها را اصلاح کنید. کارهایی که زوج‌های تاب‌آور انجام می‌دهند مواجهه با سختی‌ها با ذهنیت آرام است که تا زمانی که فکر آگاه و آرام شکل نگیرد، اجازه‌ی واکنش اولیه به خودشان نمی‌دهند.
تمرین ذهن‌آگاهی به هر دو طرف چگونگی حضور در لحظه‌ی حال را یاد می‌دهد. زمانی که از قضد می‌خواهید روی لحظه‌ی حال تمرکز کنید، قادر خواهید بود در دسترس اطرافیان خود باشید، توجه کافی نشان داده و به صورت فعال گوش دهید. این همان روشی است که رابطه‌های تاب‌آور می‌توانند به صورت موثر با چالش‌ها مقابله کنند.
کاری که زوج‌های تاب‌آور انجام می‌دهند، حفظ تعادل در رابطه است که باعث ایجاد فضا برای هر یک از طرفین می‌شود. بنابراین یک زیرساخت امن هنگام بروز مشکل وجود خواهد داشت. در صورتی که توازن قدرت رابطه با تسلط داشتن یکی از طرفین به هم بخورد به احتمال زیاد به رابطه آسیب وارد خواهد شد.
هیچ زوجی همیشه با هم موافق نیستند. مساله‌ای که وجود دارد چگونگی مدیریت کردن مخالفت‌ها است. کاری که زوج‌های تاب‌آور انجام می‌دهند این است که با مخالفت‌ها موافقت می‌کنند و با نتیجه‌ی آن مشکلی ندارند. اشکالی ندارد که در بحث هر یک از طرفین نظر خود را داشته باشد و نیازی نیست که فردی برنده‌ی بحث شود.
کاری که زوج‌های تاب‌آور برای حل مشکلات انجام می‌دهند دور شدن از مشکلات است. این کار می‌تواند بعد از بحث کردن و تلاش برای رفع اختلاف باشد. این کار به معنای از بین بردن تلاش و به معنای نبودن تاب‌آوری نیست فقط به این معنا است که پس از یک استراحت به ادامه‌ی رفع مشکل باز می‌گردند.
کارهایی که زوج‌های تاب‌آور انجام می‌دهند
یک رابطه‌ی سالم و پایدار چیزی نیست که زوج‌ها به صورت خودکار به آن دست پیدا کنند بلکه در صورتی که تعهد طولانی مدت هدف زوج باشد در طول یک مدت زمان مشخص با تلاش و صبر بسیار زیاد به دست می‌آید. هر چه سختی‌های بیشتری را تحمل کنید، رشد و موفقیت بیشتری حاصل شده، استحکام روابط بیشتر شده و به همسر خود نزدیک‌تر خواهید شد. این بدان معنا نیست که گاهی اوقات دعوای سختی با یکدیگر نخواهید داشت بلکه زوج‌های تاب‌آور بعضی وقت‌ها برای توجه به نکات مثبت و پیدا کردن روش‌های غلبه بر فراز و فرودها به صورت فردی و با یکدیگر این کار را انجام می‌دهند. در ادامه کارهایی که زوج‌های تاب‌آور انجام می‌دهند را بررسی می‌کنیم.
بسیاری از افراد از اختلاف و ناسازگاری دوری می‌کنند اما یکی از کارهایی که زوج‌های تاب‌آور انجام می‌دهند این است که به مشکلات با دید مثبت نگاه می‌کنند و به جای اینکه به مشکلات اجازه بدهند شادی‌شان را خراب کند دید دیگری به چالش خواهند داشت.
زوج‌های تاب‌آور برای کارهایی که تجربه و امتحان می‌کنند روی این مساله که چه کسی مقصر یا مسئول است متمرکز نمی‌شوند. هیچ‌کس نباید مقصر شناخته شده یا سرزنش شود. هنگام سختی یا خوشحالی هر دو نفر درگیر ماجرا هستند، هر دو نفر با چالش مواجه شده‌اند و باید بر آن غلبه کنند.
دعوا و ناسازگاری با حجم زیادی از احساسات همراه است. زوج‌ها در رابطه‌ی تاب‌آور غم و اندوه را تحمل کرده اما به موضع همسر خود احترام گذاشته و مسئولیت خود را می‌پذیرند. هر یک از آن‌ها بهترین تلاش خود را برای رفع تعارض به کار می‌گیرد. آن‌ها بیشترین میزان عشق و حمایت را از هم دارند به این معنا که رابطه به اندازه‌ی کافی محکم و قوی است و هر یک از طرفین بدون شخصی‌سازی موضوع فضای کافی در اختیار دارند.
هیچ کدام از طرفین در رابطه‌ی تاب‌آور از صحبت آشکار و آسیب‌پذیر با دیگری هراس ندارد. گفت‌و‌گو نقطه‌ی قوت این رابطه است که در زمان‌های دعوا به کار می‌آید. این روش غلبه بر مشکلات را بسیار آسان‌تر می‌کند و دلیل آن این است که طرفین می‌دانند که قضاوت و طرد شدنی در کار نیست.
پیش‌بینی این است که راه‌حلی بدون هیچ شکی وجود داشته باشد. کاری گه زوج‌های تاب‌آور انجام می‌دهند این است که آن‌ها متعهد به پیدا کردن راه‌حل هستند و قصد متوقف کردن یکدیگر یا نادیده گرفتن مشکلات را ندارند. ایده‌ی آن‌ها این است که مشکلات را هنگام رخ دادن رفع کرده و با روشی سودمندانه به جلو حرکت کنند.
مشخص کردن اولویت‌ها حتی هنگام بروز اختلاف ضروری است. زوج‌های تاب‌آور می‌دانند که اولویت یکدیگر هستند اما نیاز مشخصی برای تاکید بر این مساله در مواقع بروز مشکل و سختی وجود دارد. این زوج‌ها حتی در صورتی که تمایل زیادی به بیان شفاهی آن نداشته باشند هم آن را خواهند گفت.
زوج مثبت اندیش
در تعیین معنای تاب‌آوری، کلمه‌ی خوش‌بینی در ردیف اول قرار دارد. موضع این زوج‌ها این است که نبودن سختی غیرممکن است و همه‌ی دشواری‌ها موقتی هستند. زوج‌ها در رابطه‌ی تاب‌آور بر این باور هستند که آینده روشن است. ممکن است مشکل خیلی حاد باشد اما غیرقابل حل نیست و رابطه یا احساسات آن‌ها نسبت به هم را تحت تاثبر قرار نمی‌دهد.
کاری که زوج‌های تاب‌آور در مواجهه با سختی‌ها و مشکلات انجام می‌دهند این است که آن‌ها را به چشم فرصت‌های یادگیری و فرصتی برای همکاری و تعامل با شریک زندگی و رشد کردن نه تنها به عنوان شریک زندگی بلکه رشد فردی ببینند. زوج‌های تاب‌آور هم مانند سایر افراد هنگام مواجهه با اختلاف و ناسازگاری، زجر می‌کشند اما آن را به صورت یک شانس برای داشتن رابطه‌ی قوی‌تر می‌بینند.
نگاه خنده‌دار به مشکلات می‌تواند به کاهش خشم کمک کرده، همه چیز را به حالت قبلی برگردانده و امکان داشتن ارتباط آرام را برای زوج‌ها فراهم کند. بنابراین به سادگی می‌توانند با هم گفت‌و‌گو کنند.
زوج‌های تاب‌آور هنگام بروز مشکل قبل از شروع به دعوا ابتدا مشکل را به صورت کامل درک می‌کنند. کاری که این زوج‌ها انجام می‌دهند این است که قبل از آغاز بحث و ابراز واکنش حقایق را در نظر می‌گیرند.
پیشنهاد این است که افرادی که به دنبال دستیابی به تاب‌آوری هستند باید روی تائید یکدیگر تمرکز کنند.
بسیاری از زوج‌ها هنگام بروز ناسازگاری و اختلاف به دنبال این هستند که ببینند چه کسی قدرتمندتر است اما زوج‌های تاب‌آور در بازی قدرت شرکت نمی‌کنند و در عوض به یکدیگر فرصت بیان و به اشتراک گذاشتن نظر می‌دهند.
کاری که زوج‌های تاب‌آور انجام می‌دهند این است که همواره سازش را در نظر می‌گیرند. همیشه پاسخ نرم و آسانی برای چالش‌ها وجود نخواهد داشت. گاهی اوقات نیاز به داد و ستد متقابل وجود دارد تا هر دو طرف راضی باشند.
حتی در یک رابطه‌ی تاب‌آور، طرفین هنگامی که راهی برای حل مشکل پیدا نمی‌کنند از کمک گرفتن از یکدیگر نمی‌ترسند. در برخی موارد، راهکار کمک گرفتن از یک مشاور است.
تاب‌آوری در رابطه چیزی است که همه برای رسیدن به آن باید تلاش کنند. بسیاری از افراد می‌خواهند آن را یاد بگیرند و به دنبال نکته‌ها یا ایده‌هایی برای انجام آن هستند. واقعیت این است که یادگیری تاب‌آوری به تمرین و صبر نیاز دارد.
منابع: Psychology Today، Marriage


source

توسط admin