فیلم‌های سیر و سیاحتی عموما از آن دسته آثاری هستند که پس‌زمینه‌ای ماجراجویانه یا مضامینی در ارتباط با تغییر و تحول دارند که در آن‌ها، شخصیت اصلی داستان چیزهای زیادی یاد می‌گیرد. «۱۲۷ ساعت» اثر دنی بویل، فیلمی در این ژانر بود که با استقبال خوبی روبه‌رو و نامزد دریافت جایزه اسکار شد و هم‌چنان اثری کلاسیک است که بیننده از آن لذت می‌برد.
«۱۲۷ ساعت» و سایر فیلم‌هایی که مطالب موضوعی عمیق‌تری دارند، در عصری که دسترسی به محتوا آسان‌تر شده است، شایسته توجه بیشتری هستند. چیزی که این داستان‌ها را بسیار جذاب می‌کند این است که آن‌ها بر اساس داستان‌های واقعی ساخته شده‌اند که در زندگی واقعی برای مردم اتفاق افتاده‌اند. بنابراین احساسات آن‌ها به اندازه شخصیت‌های درون صفحه نمایش واقعی هستند.
۱۲۷ ساعت
این فیلم در میان داستان‌های سیر و سیاحتی مورد توجه اسکار قرار گرفت و اقتباسی از کتاب «در میان صخره و یک مکان سخت» اثر آرون رالستون است. جیمز فرانکو نقش رالستون را در طول این سفر مصیبت‌بار در دره بلوجان یوتا بازی می‌کند، جایی که بازوی او بین یک سنگ و یک تخته سنگ گیر می‌کند.
داستان درباره استقامت رالستون برای زنده ماندن در یک شرایط مرگبار و بریدن دست خود برای فرار از این شرایط است. فیلم سعی دارد به مردم یاد بدهد که قبل از بروز چنین حوادثی، با عزیزانشان در ارتباط باشند و محل اقامتشان را با آن‌ها در میان بگذارند تا از تجربیات مشابهی که رالستون متحمل شد اجتناب کنند.
۱۲۷ ساعت
«بخور عبادت کن عشق بورز» به دلیل کارنامه فوق‌العاده و پربار جولیا رابرتس، به طور کلی در بین بهترین فیلم‌های این بازیگر زن گنجانده نمی‌شود اما داستانی ملموس و جالب محسوب می‌شود. این فیلم بر اساس کتابی از الیزابت گیلبرت به همین نام ساخته شده است. او به یک تور جهانگردی رفت و از ایتالیا، هند و اندونزی دیدن کرد.
گیلبرت معنای واقعی هر کلمه عنوان داستان را در این سه کشور پیدا کرد و جولیا رابرتس تجربیات او را به تصویر می‌کشد. داستان‌ اصلی در این فیلم، دراماتیزه و رمانتیک شده است تا با یک فیلم بلند همخوانی داشته باشد. این اثر کسانی را که عاشق مناظر یا زیبایی‌های معنوی هستند سرگرم می‌کند.
۱۲۷ ساعت
این فیلم یکی از بهترین بازی‌های ریس ویترسپون تا به امروز به حساب می‌آید و بر اساس کتاب شریل استرید، «از گمشده تا پیداشده در مسیر پاسیفیک کرست» ساخته شده است. فیلم، داستان سفر استرید در مسیر پاسیفیک کرست را دنبال می‌کند، جایی که او بیش از ۱۱۰۰ مایل پیاده‌روی می‌نماید.
این اثر، فیلمی با مضمون تغییر و تحول است که در ژانر ماجراجویی روایت می‌شود، زیرا شخصیت اصلی در طول سفر خود با محیط‌های عجیب زیادی روبه‌رو می‌گردد. جنبه درام فیلم ناشی از افسردگی استرید در غم از دست دادن مادرش است که او در طول مسیر طولانی خود بر آن غلبه می‌کند.
۱۲۷ ساعت
در فیلم «گوریل‌ها در مه» که بر اساس زندگی دایان فوسی ساخته شده است، سیگورنی ویور نقش شخصیت اصلی را بازی می‌کند که به دنبال توقف روند شکار غیرقانونی گوریل‌ها در رواندا است. این فیلم تا حد زیادی بر بازی‌ فوق‌العاده ویور متکی است که این امکان را برای بینندگان فراهم می‌کند تا وضعیت اسفناک حیوانات را احساس کنند.
البته کاراکتر فوسی بیشتر به عنوان جانشین مخاطب در نظر گرفته می‌شود تا یک شخص واقعی اما تلاش‌های او برای حفظ جان حیوانات قابل درک است. «گوریل‌ها در مه» با کارگردانی عالی مایکل آپتد هم‌چنین شرایط زندگی در جنگل را هم به خوبی تصویر می‌کشد.
۱۲۷ ساعت
دنیل ردکلیف در طول سال‌های گذشته در انواع ژانرهای مختلف حضور داشته و «جنگل» گواهی بر دامنه کاری اوست. این فیلم بر اساس سفر ماجراجویانه یوسی گینزبرگ به جنگل‌های بارانی آمازون در سال ۱۹۸۱ ساخته شده است. او در آن‌جا از گروهش جدا می‌شود و تا آستانه مرگ پیش می‌رود.
این فیلم با تمرکز بر حالات روانی گینزبرگ در طول تلاش برای بقا که ردکلیف، استادانه آن را به نمایش می‌گذارد، به دنبال به تصویر کشیدن وجوه انسانی ذات این شخصیت برای مخاطبان است. «جنگل» به همان اندازه تجربیات واقعی گینزبرگ چالش‌برانگیز است و هم‌چنین معمایی در ارتباط با هویت مردان حاضر در مهمانی گینزبرگ دارد.
۱۲۷ ساعت
«به سوی طبیعت وحشی» جزئیات تصمیم کریس مک‌کندلس برای زندگی مستقل و دور از تمدن را به تصویر می‌کشد و مربوط به چند سال آخر قبل از مرگ اوست. این فیلم ذهنیت مک‌کندلس درباره دور شدن از دوستان و خانواده‌اش و اتفاقاتی را که او را به انجام این کار تشویق می‌کند، به نمایش می‌گذارد.
مک‌کندلس با اتوبوس متروکه‌ای که نامش را «اتوبوس جادویی» گذاشته است، در سراسر کشور سفر می‌کند و قبل از رسیدن به جایی که هیچ‌کس نتواند او را پیدا کند، با افراد مختلفی از طبقات گوناگون آشنا می‌شود. «به سوی طبیعت وحشی» داستان عاطفی شخصی است که هدف خود را خیلی دیر و دورتر از آن‌چه لازم بود پیدا می‌کند.
۱۲۷ ساعت
میا واسیکوفسکا عموما به خاطر بازی در فیلم‌های ترسناک گوتیک شناخته می‌شود که همین موضوع موجب می‌گردد تا حضور او در «ردپاها» تغییری غیرمعمول به نظر برسد. او نقش رابین دیویدسون را بازی می‌کند که در اواخر دهه ۷۰ میلادی به یک سفر ۹ ماهه به صحرای استرالیا می‌رود.
آدام درایور نقش معشوق دیویدسون، ریک اسمولان را بازی می‌کند که عکاسی است که چندوقت یک‌بار با دیویدسون ملاقات می‌کند. این فیلم یک داستان نشاط‌آور است که نشان می‌دهد مردم به راهی برای رها شدن و ارتباط با دنیای بیرون نیاز دارند. سفر دیویدسون الهام‌بخش و دلگرم‌کننده است.
۱۲۷ ساعت
ادی ردمین قادر به بازی در نقش‌هایی فراتر از نیوت اسکامندر در فیلم‌های «جانوران شگفت‌انگیز» است و در «هوانوردان» در کنار فلیسیتی جونز هنرنمایی می‌کند. این فیلم بر اساس رکوردشکنی جیمز گلیشر و هنری کاکسول در قرن نوزدهم ساخته شده اما نقش کاکسول تغییر می‌کند تا آملیای خیالی به جای او قرار گیرد. با این حال، داستان تحقیقات آنان درباره پیش‌بینی آب و هوا واقعی است و شخصیت‌های اصلی به همین خاطر با بالن به آسمان می‌روند. این فیلم، داستانی هیجان‌انگیز و پر از تصاویر زیباست و هم‌چنین بینش گلیشر و کاکسول و تراژدی‌های زندگی آنان را در قالب شخصیت‌های اصلی به نمایش می‌گذارد.
۱۲۷ ساعت
بسیاری از مخاطبان از وجود این فیلم که داستان آن از دهه ۳۰ تا ۵۰ میلادی اتفاق می‌افتد، در کارنامه کاری برد پیت خبر ندارند. این فیلم، اقتباسی از خاطرات کوهنوردی اتریشی به همین نام در سال ۱۹۵۲ است که در جریان جنگ جهانی دوم در هیمالیا و تبت اقامت داشت و با دالایی لاما ارتباط برقرار کرد.
کسانی که پیت را تا به حال در محیط‌های معنوی ندیده‌اند، از بازی این بازیگر در این فیلم خوششان خواهد آمد. «هفت سال در تبت» پس‌زمینه‌ای از جنگ را نیز به نمایش می‌گذارد و داستان همه اتفاقاتی را که در طول جنگ جهانی دوم و سال‌های پس از آن برای شخصیت اصلی رخ داده است، شرح می‌دهد. 
۱۲۷ ساعت
«خاطرات موتورسیکلت» بر اساس خاطرات چه‌گوارا در دوران جوانی و ۲۳ سالگی ساخته شده و داستان چه‌گوارا و آلبرتو گرانادو را در جاده‌ای در آمریکای جنوبی دنبال می‌کند و بی‌عدالتی‌های آن قسمت از جهان را به تصویر می‌کشد.
تجربیات این دو به طور دائم بر انتخاب‌های زندگی آن‌ها تاثیر می‌گذارد و چه‌گوارا به چیزهایی که در طول سفر خود می‌آموزد پایبند می‌ماند. گائل گارسیا برنال نقش چه‌گوارا را بازی می‌کند و به خوبی ذهنیت جوانی رهبر آینده کوبا را نمایان می‌کند.
۱۲۷ ساعت
 
ثور هیردال در سال ۱۹۴۷ در سفری بیش از ۴۳۰۰ مایل را در سراسر اقیانوس آرام با یک قایق طی کرد که داستان آن در طی فیلم کمی دراماتیزه شده است. «کن تیکی» نام قایق او و محیط اصلی فیلم است که هیردال در آن، با یک خدمه کوچک متشکل از چند مرد مورد اعتماد به ماجراجویی می‌پردازد.
تلاش هیردال اثبات این مسئله بود که ساکنان آمریکایی‌ جنوبی می‌توانند تا پلی‌نزی سفر کنند. این موضوع در بین همکاران او مورد مناقشه بود. این درام حماسی به عنوان نماینده‌ نروژ برای اسکار بهترین فیلم خارجی زبان معرفی و هم‌چنین نامزد جایزه گلدن گلوب شد.
منبع: screenrant


source

توسط irmusic4